Na het schietincident in Alphen aan den Rijn, is er een grote maatschappelijke discussie ontstaan over de huidige wapenwet. En dat is een goede zaak, al vind ik het wel wat laat. Persoonlijk ben ik van mening dat ook met een verscherpte wapenwet, excessen, zoals in Alphen aan den Rijn, niet uit te sluiten zijn, helaas. Wel kan het risico zoveel mogelijk worden teruggebracht door de regels omtrent wapenbezit aan te scherpen. Heb het altijd vreemd gevonden dat wapens mee naar 'huis' mogen, als je een verlofregeling hebt gekregen van de politie. Zie het nut hier totaal niet van in. Ondanks de richtlijnen die gelden bij deze verlofregeling, zoals het scheiden (in een kluis) van wapen en munitie. Als iemand door wat voor omstandigheid dan ook in psychische nood komt, vormt dit geen enkel beletsel om bij het wapen en de bijbehorende munitie te komen. Maar er is nog iets wat ik persoonlijk, misschien nog wel belangrijker vind. De maatschappij is de laatste jaren steeds individueler geworden. In veel steden is er al geruime tijd geen enkele vorm van sociale controle. Maar ook binnen het gezin lijkt de individualisering steeds vaker voor te komen. Kan er niet bij dat het systeem rondom Tristan v.d. Vlis geen enkel signaal heeft gehad, als ze het wel hebben gehad, waarom is er dan niets (of weinig) mee gedaan? Is het misschien een idee om de psychische en maatschappelijke dienstverlening laagdrempelig te maken, het meer uit de taboesfeer te halen. En laten we meer oog hebben voor de mensen om ons heen, dat zou het een stuk aangenamer maken in Nederland. De maatschappij zijn wij, toch!
Leon Bakermans.
Eindhoven.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar